स्मृतिभ्रंशाचा भूलभुलैय्या...

काही जण एका ठिकाणी अडकले आहेत. सर्वांना स्मृतीभ्रंश झाला आहे. अशातच, अडकलेल्यांपैकी काही जण अपहरणकर्ते आहेत तर काहींचं अपहरण झालंय, असं समजलं तर... हाच प्लॉट आहे सुपर्ण वर्मा दिग्दर्शित, "ऍसिड फॅक्टरी" या चित्रपटाचा...

रोमियो, ओमी, सुलतान, जे.डी., मॅक्स आणि सार्थक हे सहा जण एका ऍसिड फॅक्टरीत अडकलेले असतात. गॅस लीक झाल्यामुळे सर्वांना तात्पुरता स्मृतिभ्रंश झालेला असतो. तेवढ्यात, कैझर (इर्फान खान) नावाच्या कुख्यात डॉनचा फोन येतो. त्या फोनवरून समजतं, की त्या सहा जणांपैकी एक मरणार आहे. इतरांसह स्वत:लाही न ओळखणारे ते सहा जण या फोनमुळे गोंधळतात आणि एकमेकांवर संशय घेऊ लागतात...

दुसरीकडे कैझरला पकडण्यासाठी जंग जंग पछाडणाऱ्या पोलिसांना चकवून कैझर निसटतो आणि फॅक्टरीकडे निघतो. तिथे फॅक्टरीत त्या सहा जणांमधला तिढा अधिकच वाढतो जेव्हा समजतं, की या सहा जणांपैकी दोघांचं अपहरण झालं आहे आणि बाकी चौघं कैझरच्या हाताखाली असलेले अपहरणकर्ते आहेत. एकमेकांच्या मदतीने या फॅक्टरीतून बाहेर पडण्याच्या निर्णयावर ते सहा जण पोहोचतात आणि एकेक करून सर्वांची स्मृती परत येते. सर्वांना एकमेकांची ओळख पटते आणि त्याच वेळी कैझर तिथे येतो. चांगले विरुद्ध वाईट असं धुमशान रंगतं आणि खलं व्यक्तींना शासन होतं...

फरदीन खान, डॅनी डेंग्झाँग्पा, मनोज बाजपाई, डीनो मोरिया, आफताब शिवदासानी आणि दिया मिर्झा या सर्वांनीच त्यांच्या त्यांच्या व्यक्तिरेखा छान वठवल्या आहेत. इरफान खान यांनी थंड डोक्याचा पण घातक असा कैझर भन्नाट रंगवला आहे. त्यांची संवादफेक व देहबोली चांगलाच भाव खाऊन जाते. पण standout performances ज्यांना म्हणता येईल असे दोनच कलावंत आहेत. ते म्हणजे मनोज बाजपाई आणि डॅनी...

प्रसंगी गंभीर दृष्यांना थोडं हलकं करण्याचं काम मनोज बाजपाई यांनी सुरेख जमवलं आहे. पण व्यक्तिरेखेतली नाविन्यता दिसली ती डॅनी यांनी साकारलेल्या भूमिकेमुळे. आजवर इतक्या चित्रपटांमधून मुख्य खलं भूमिका साकारणारे डॅनी, या चित्रपटात मात्र मुख्य खलनायकाच्या हस्तकाच्या भूमिकेत वेगळे पण छान वाटले. दिया मिर्झा, आफताब शिवदासानी आणि फरदीन खान यांच्या वाट्याला मात्र बऱ्यापैकी गंभीर स्वरूपाच्या व्यक्तिरेखा आल्या आहेत...

अशा action चित्रपटांचे दोन मुख्य आधारस्तंभ असतात, पार्श्वसंगीत आणि camera angles. चित्रपटाचे हे दोन्हीही आधारस्तंभ अतिशय भक्कम आहेत. कॅमेऱ्याने टिपलेले long shots, close shots, drone shots, त्या त्या वेळी येणाऱ्या साहसदृष्यांना चांगलेच परिणामकारक बनवतात. पार्श्वसंगीत जास्त तीव्र नाही, पण सर्व दृष्यांना बऱ्यापैकी पूरक आहे. चित्रपटातली एक गोष्ट मात्र थोडीशी खटणारी आहे. ती गोष्ट म्हणजे फरदीन खान आणि गुलशन ग्रोव्हर यांची एकत्रित दृश्य...

संपूर्ण चित्रपटात फरदीन खान व गुलशन ग्रोव्हर यांच्यात तीन दृश्य चित्रित झाली आहेत. त्यातल्या पहिल्या दोन दृश्यांमुळे कथेतल्या रहस्याचा काही भाग आधीच उघड होतो. त्या उलट, हीच दृश्य थोड्या वेगळ्या पद्धतीने चित्रित झाली असती तर गूढ अधिक फुलवता आलं असतं. संपूर्ण चित्रपटात इतर कलावंतांची येणारी दृश्य, खऱ्या रहस्याची उकल करण्यात मोलाचा हातभार लावतात. चित्रपटाचा शेवट तर छानच जमला आहे. चित्रपटाची सुरुवात स्मृतिभ्रंशाने होते आणि शेवटही तसाच होतो. अगदी शेवटच्या क्षणी, गाडी जाताना इरफान खानचा तो लुक संजय गुप्ता style, twist in the tailचा भन्नाट नमूना सादर करतो...

एकंदरीत, जर sleek and stylized action thriller पाहण्याची आवड असेल, तर २००९ सालचा, "ऍसिड फॅक्टरी" त्याच पठडीतला आहे...

@ अनिकेत परशुराम आपटे.