"कुत्ते... मैं तेरा खून पी जाऊँगा...!!!", "बसंती, इन कुत्तों के सामने मत नचना...!!!", "आ रहा हूँ मैं...", हे आणि असे अनेक संवाद अजरामर झाले ते धरमसिंह देओल अर्थात लोकप्रिय अभिनेते धर्मेंद्र यांच्यामुळे...
हिंदी चित्रपटांमधला 'ही-मॅन' असंही त्यांना संबोधलं जातं. पण त्यांची सर्वात जास्त प्रसिद्ध उपाधी 'गरम धरम'च होती. १९६० साली प्रसारित झालेल्या, "दिल भी तेरा हम भी तेरे" या चित्रपटाद्वारे धर्मेंद्र यांनी रुपेरी पडद्यावर पहिलं पाऊल ठेवलं. "सूरत और सीरत", "बंदिनी", "दिल ने फिर याद किया", "काजल", अशा अनेक चित्रपटांमधून धर्मेंद्र हलक्या व रोमँटिक भूमिका करताना दिसले. रोमँटिक चित्रपटांसोबतच, "हकीकत", "बाज़ी", "फूल और पत्थर", "आँखें" अशा चित्रपटांमधून झळकत, धर्मेंद्र यांनी हाणामारी चित्रपटांकडे मोर्चा वळवला...
एक नायक असलेल्या चित्रपटांतून यशस्वी होत असल्यामुळे, "धरमवीर", "राम-बलराम", "यादों की बारात", "कातिलों के कातिल", "राज तिलक", "शोले" अशा, दोन किंवा अधिक नायक असलेल्या चित्रपटांमध्ये धर्मेंद्र यांच्या भूमिकांना अधिक वाव मिळालेला दिसला. "शोले"आधी, अशोक किंवा सुनील ही नावं धर्मेंद्र यांना प्रमुख्याने मिळायची. पण "शोले"नंतर, 'वीरू' हे नाव जणू त्यांना चिकटलंच. जसं, 'प्रेम' हे नाव ऐकल्यावर सलमान खान आठवतो, 'विजय' म्हटल्यावर अमिताभ बच्चन दिसतात, तसंच 'वीरू' हे नाव ऐकताच धर्मेंद्र डोळ्यांसमोर उभे राहतात...
'ऍक्शन हिरो' म्हणून जिथे धर्मेंद्र यांनी जम बसवला होता, तिथेच, "चुपके चुपके", "नौकर बीवी का" अशा चित्रपटांमधून काम करत त्यांनी विनोदी भूमिकांमधेही हात आजमावला. "शोले"मधला तो टाकीवरचा सीन असो किंवा "द बर्निंग ट्रेन"मधला छेडाछेडीचा सीन असो, "सीता और गीता"मधला शेवटचा सीन असो किंवा "ग़ज़ब"मधला भुताला घाबरणारा सीन असो, धर्मेंद्र यांनी ते सीन आणि भूमिका जबरदस्त यशस्वी केल्या. अदाकारीसोबतच धर्मेंद्र अजून एका गोष्टीसाठी प्रसिद्ध होते. ती गोष्ट म्हणजे त्यांची विशेष नृत्यशैली. "मैं जट यमला पगला दिवाना...", "होली के दिन दिल खिल जाते है..." अशा अनेक गाण्यांमधून धर्मेंद्र यांनी सादर केलेली अफाट नृत्य, त्या गाण्यांपेक्षाही जास्त लोकप्रिय झाली...
आज ८ डिसेंबर. धर्मेंद्र यांचा जन्मदिवस. आपल्या सर्वांच्या लाडक्या या गरम धरम ही-मॅन वीरूला वाढदिवसाच्या कोटी कोटी शुभेच्छा...
@ अनिकेत परशुराम आपटे.
No comments:
Post a Comment