Spine chilling psycho-thriller असं म्हणता ज्या कथेकडे पाहता येईल, तो चित्रपट म्हणजेच "फोबिया..."
महेक देव (राधिका आपटे) या अत्यंत कुशल चित्रकाराभोवती फोबियाचं कथानक फिरतं. एक आघाती क्षण महेकच्या मनाला अंतर्बाह्य बदलतो आणि एका मानसिक आजाराने ती ग्रस्त होते. सर्वांमध्ये मिळूनमिसळून राहणारी महेक अचानक लोकात मिसळेनाशी होते, एकलकोंडी होत जाते. तिचा हा आजार वाढत जातो आणि त्याचा त्रास तिच्या घरच्यांना होऊ लागतो. यातून बाहेर पडण्यासाठी महेकचा मित्र तिला एका रिकाम्या फ्लॅटमध्ये घेऊन येतो आणि तिथून कथानक वेगळेच वळण घेते...
महेक राहत असलेल्या नव्या घरात पूर्वी काहीतरी अघटित घडलं आहे असं तिला जाणवत राहतं. महेकला विचित्र आवाज येऊ लागतात, अनेक गोष्टी दिसू लागतात. हे सर्व भासच आहेत हे महेकचा मित्र सिद्ध करतो खरा पण महेकला हे पटत नाही आणि या घरात घडलेल्या दुर्घटनेला पुराव्यानिशी सर्वांसमोर आणण्याचा ती चंग बांधते. अखेर सत्य समोर येतं ते महेकच्याच प्रयत्नांमुळे. अशी कोणती घटना घडली त्या घरात... ते भास होते की खरंच अशी घटना घडली... या प्रश्नांची उत्तरं चित्रपटाच्या शेवटी मिळतातच...
साचेबद्ध कथेला तितक्याच सक्षम पटकथेची व पार्श्वसंगीताची जोड लाभल्याने चित्रपट कुठेही पकड सोडत नाही. चित्रपटाच्या काही दृष्यांमधून धक्कातंत्राचा सुरेख वापर दिसतो. कथेतलं ते घर भयावह वाटण्यासाठी वापरलेल्या प्रकाशयोजनेने चित्रपटात वेगळेच रंग भरले आहेत. या सर्वांपेक्षाही चित्रपटात जी गोष्ट जास्त लक्षात राहते, ती म्हणजे राधिका आपटे. भास व सत्य या द्वयींमध्ये सापडलेली, त्यांचा समन्वय साधण्याचा प्रयत्न करणारी महेक देव ही व्यक्तिरेखा राधिका आपटेने अत्यंत सुंदर साकारली आहे. भय, मनाचा उडालेला गोंधळ, व स्वत:चा बचाव, हे भाव एकाच वेळी दाखवताना राधिका आपटेने दमदार अभिनयाचं दर्शन घडवलं आहे...
एकंदरीत, चित्रपटाच्या शेवटापर्यंत रहस्य टिकवून ठेवत क्षणोक्षणी प्रेक्षकांची उत्कंठा वाढवत जाणारा psycho thriller "फोबिया", आवर्जून पहावा असाच आहे...
@ अनिकेत परशुराम आपटे.